ما در ایران هم بحران آب و هم بحران مدیریت آب داریم. شاهد مثال آن اینکه ایران در مدیریت بحران آب در جهان، مقام ۱۳۱را کسب کرده است. چون در چنین شرایط دشواری هنوزدارای سیاست های مشخص و برنامه ریزی شده ای نیستیم و دولت و ملت نسبت به این مسئله حیاتی آنچنان که باید، احساس مسئولیت ندارند.
خلاصه این که یکی از اصول استراتژی توسعه پایدار، حفظ حق آیندگان از منابع طبیعی است و ما حق آنها از مهمترین منبع طبیعی یعنی آب(خصوصاً آب های بسیار با ارزش زیر زمینی) را بدون حساب و کتاب مصرف کرده ایم و هنوز از خواب بیدار نشده ایم که اگر بیدار بودیم، این اتفاقات نمی افتاد.
از این رو لازم است مسئولان، دست اندرکاران حکومتی و دولتی و حتی مردم، افکار و کردار و رفتار خود را اصلاح کنند؛ چرا که:
*فقط ۱۵درصد فاضلاب شهری ایران در پروسه باز چرخانی تصفیه میشود.
* هنوز کشاورزی ما غرقابی و بسیار پر مصرف و کم بازده است.
* هنوز و هنوز بی حساب و کتاب و در همه جا چاه حفر می شود.
* در سد سازی ها و نیز توسعه کشاورزی، حق آبه محیط زیست در نظر گرفته نمی شود.
*رودخانه ها هنوز معدن شن و ماسه دیده میشوند.
*صنایع پر آب در مناطق خشک و کم آب هستند.
* هنوز کمتر کسی از زلزله پنهان و فرونشست که حیات شهرها را تهدید می کند صحبت می کند.
* دریاچه ارومیه علیرغم تبلیغات دولت ها احیاء نشده است.
* خطر نابودی و خشکیده شدن مرداب انزلی را تهدید می کند.
* هنوز در نگرش مدیران کشور پتروشیمی از حفظ میانکاله مهم تر است.
* هنوز قدرت تصمیم گیران و منفعت طلبان بر محیط دوستان می چربد.
* بحران آب جدی ،مهم اما مورد توجه قاطبه مردم و مسئولان نیست.
* راه حل بلند مدت و علمی دارد، اما کوتاه مدت و مسّکن وار مدیریت می شود.
اطلاعات
پست های مرتبط
جهش چشمگیر صادرات نفت ایران به 2.2 میلیون بشکه در روز
انتقاد یکی از مدیران وزرات صمت از قطعیهای برنامهریزینشده برق
امنیت آب ایران در گروه «نا امن» جهان/ کمیت و کیفیت در خطر است