مرتضی عمادزاده کارشناس حوزه انرژی گفت: یکی از شاخصهایی که برای ارزیابی سلامت یک اقتصاد مورد توجه قرار میگیرد، سطح رشد اقتصادی به عنوان متغیری است که سایر شاخصهای معتبر اقتصاد را نیز در خود جای داده و یک برآیند دقیق از کل آنها ایجاد میکند. بنابراین وقتی از رشد منفی ۷.۴ و ۴.۶ درصدی اقتصادی کشور در طول سالهای ۹۷ و ۹۸ صحبت میکنیم، بدین معناست که این اعداد منفی برآیند عملکرد بد مجموعه شاخصهای اقتصادی کشور است. حال در خصوص اینکه چرا در ایران رشد اقتصادی اتفاق نمیافتد و این عدم رشد، چگونه سایر برنامهها و بخشهای کشور را متاثر کرده است؟ باید این مساله را مدنظر قرار دهیم که ما به ویژه در طول سالهای اخیر، هرگز شرایط مشابهی با سایر کشورهای هموزن خود نداشتهایم. یکی از مهمترین نشانههای عدم تشابه تحریمهای گسترده بینالمللی بوده است.
وی افزود: زیر سایه سنگین همین تحریمها کشور در طول ۷ سال گذشته، از بیش از ۲۵۰ میلیارد دلار درآمد نفتی محروم شده و آثار این عدم دسترسی به چنین منابعی اثرات مضاعف و چشمگیر بر سایر بخشهای اقتصادی بر جای گذاشته است. ضمن این که ما علاوه بر عدم فروش این میزان نفت، به دلیل تحریمهای بانکی در بسیاری از موارد، قادر به دریافت پول نفت فروختهشده هم نبودهایم. طبیعی است که وقتی یک درآمد حدود ۲۵۰ میلیارد دلاری از اقتصادی در حد و اندازههای اقتصاد ایران گرفته میشود، دولت در تامین هزینههای کلیدی دچار مشکل خواهد شد. یکی از مهمترین بخشها، پروژههای عمرانی است که میتواند برای اقتصاد کشور ظرفیتهای جدید توسعهای ایجاد کند. همین امر ضرباهنگ رشد اقتصادی را به تدریج کندتر کرده و بازار را کوچکتر میکند. در چنین شرایطی ظرفیت تولید و فراخور آن سرمایهگذاری کاهش مییابد، دولت و فعالان اقتصادی از دستیابی به اهداف توسعهای خود باز میمانند و در نهایت پتانسیلهای توسعهای کشور به تدریج رو به اضمحلال میرود.
استهلاک روزافزون سرمایه های کشور
این کارشناس حوزه انرژی تصریح کرد: رقم سرمایهگذاری انجامشده در کشور در سال ۱۳۹۸ حدود ۹۷۷ هزار میلیارد تومان بوده است، در حالی که استهلاک سرمایههای ثابت در آن سال به ۱۰۰۰ هزار میلیارد تومان رسیده، بدان معنا که ما نتوانستهایم به اندازهای که برای حفظ ظرفیتهای اقتصادی کشور نیاز بوده است، جذب سرمایهگذاری کنیم. البته اتفاقات مهم دیگری هم در بطن این اقتصاد رخ داده که یکی از مهمترین آنها، عدم امکان توسعه منابع انسانی به دلیل ضعف در تربیت افراد متخصص و توانمند بوده که به کاهش جدی بهرهوری و ارزش تولید و در نهایت از بین بردن فرصت رشد در اقتصاد کشور منجر شده است. عدم تحقق اهداف توسعهای به دلیل افت فرصتهای رشد به تدریج زیربخشهای دیگر اقتصاد را نیز دچار آسیبهای جبرانناپذیری میکند.
پست های مرتبط
جهش چشمگیر صادرات نفت ایران به 2.2 میلیون بشکه در روز
انتقاد یکی از مدیران وزرات صمت از قطعیهای برنامهریزینشده برق
امنیت آب ایران در گروه «نا امن» جهان/ کمیت و کیفیت در خطر است