انتقال آب دریای عمان، مسیر توسعه یا مخرب محیط زیست؟

امروز استاندار‌ جدید سیستان‌ و بلوچستان گفته: بزرگترین و مهمترین برنامه دولت در استان بحث انتقال آب از دریای عمان است زیرا مسیر توسعه استان نیازمند بهره برداری از منابع آبی جدید و پایدار است.

حسین مدرس خیابانی اظهار داشته: طرح انتقال آب از دریای عمان به شهرهای استان علاوه بر اینکه راهی برای رهایی از مشکلات خشکسالی و کم‌آبی در این مناطق است می‌تواند به افزایش اشتغال، توسعه، آبادانی و افزایش تولید و جان گرفتن صنایع کمک کند.

اما این طرح مخالفانی هم دارد که بیشتر دغدغه‌های زیست محیطی دارن. محمد درویش، رئیس کمیته محیط زیست یونسکو در این‌باره عقیده دارد: طرح‌های انتقال آب در شمار گران‌ترین طرح‌هایی هستند که در دنیا تعریف شدند؛ هزینه هر مترمکعب آبی که از طریق شیرین کردن آب دریا به دست می‌آید حدود سه دلار است. تغییر در سازه‌ها و تخریب‌هایی که در مسیر انتقال رخ می‌دهد و میزان انتشار گازهای گلخانه‌ای که در فرآیند شیرین سازی در فضای سپهر ایران منتشر می‌شود در حالی که طبق معاهده پاریس انتشار گازهای گلخانه‌ای را تا ۲۰۳۰ باید کاهش دهیم، همه اینها هزینه‌هایی است که بر اثر اجرای طرح‌های انتقال آب دریا بر ملت و دولت بر تحمیل می‌شود.

قزل سوفلو، رئیس پژوهشکده محیط‌های خشک دانشگاه آزاد اسلامی نیز می‌گوید: متأسفانه در این طرح حتی مطالعات بسیار ساده انجام‌ نشده است. به‌طور مثال در حوزه انرژی، برای اجرای پروژه انتقال آب دریای عمان نیازمند ۲۵۰۰ مگاوات انرژی هستیم. یعنی در شرایطی که با کمبود منابع مالی مواجه‌ایم باید ساخت نیروگاه‌ها را توسعه دهیم. برای طرح انتقال آب از دریای عمان به استان‌های شرقی، نیازمند احداث سه نیروگاه در حد و ابعاد نیروگاه بوشهر هستیم.

زهره بنایی، فعال آب و محیط‌زیست هم گفته: این پروژه همچون پروژه‌های دیگر باید ابتدا مطالعات زیست محیطی و اجتماعی برای آن انجام شود و در صورت مثبت بودن این موارد، سپس مطالعات فنی و اقتصادی برای آن انجام شود. اما متاسفانه در کشور ما مطالعات زیست محیطی اغلب به حاشیه رانده می‌شود. هر طرحی در وزارت نیرو نیاز به ۸ شرط برای اجرایی شدن دارد که یکی از مهم‌ترین این شروط در نظر گرفتن ملاحظات زیست محیطی است که در این طرح دیده نشده است.